Lakshmi, 13 februari 2012
België , Brussel 6°

Even aftasten..

Na een erg hectische maand, met zo’n vijf deadlines in januari, ga ik inmiddels alweer mijn 3e week van mijn stage in. Afgelopen weken stonden helaas voor mij niet alleen maar in het teken van de verhuizing naar Brussel, het wennen aan de nieuwe omgeving en het beginnen van mijn stage. Ergens zou er nog het nieuws komen of ik al mijn vakken gehaald zou hebben gehaald. Een spannende aangelegenheid, die bij een positieve uitkomst betekent dat er een mogelijkheid is om aankomend jaar nog af te kunnen studeren. Meermaals per dag moest er even op de website van de universiteit gekeken worden, om te zien of de professoren dan eindelijk klaar waren met het nakijkwerk. Precies een week geleden was daar dan het verlossende nieuws. Het harde werken van de afgelopen maanden is beloond en het is nog steeds een onwerkelijke gedachte dat ik nooit meer een tentamen hoef te maken. Nooit meer boekwerken doorwerken en slapeloze nachten hebben. Met dit fantastische nieuws in mijn achterhoofd kan ik daarom eigenlijk niet wachten tot het half augustus is want dat betekent dat ik mijn scriptie heb ingeleverd en dus ook een afstudeerdatum heb. En wat nog onwerkelijker is dat naast nooit meer plaats nemen in de tentamenzaal, er nu echt (ja wel, echt) een eind in zicht is met betrekking tot mijn studie.

De eerste stap is gezet, maar we zijn er nog niet. Het is tijd voor andere zaken. De punten die voor aankomend half jaar op de agenda staan, zijn de stage en de scriptie. De reden dat ik überhaupt naar Brussel ben verhuisd.

Met vijf nieuwe vrouwelijke stagiaires zijn we sinds 1 februari van start gegaan. Even allemaal aftasten dus. Bij de allereerste vergadering, tijdens het introductierondje, is bij sommige de spanning van het gezicht te lezen. De directeur maakt grapjes, probeert het luchtig te houden en doet zijn best om de spanning weg te nemen. Iedereen komt al snel op zijn eigen manier los. De groep is klein, divers en uiteraard ben ik de oudste stagiaire.

Mijn stage werkzaamheden zijn overigens erg leuk. Ik hou me voornamelijk bezig met het screenen van websites op nieuwsitems die relevant zijn voor de leden van de lobbygroep. Over deze nieuwsitems schrijf ik weer artikels en dat is aan mij uiteraard wel besteedt. De tijd dat ik niet bezig ben met stage werkzaamheden, ben ik bezig met het schrijven van mijn scriptie. Het is dus voornamelijk heel veel stilzitten, wat dan weer niet helemaal mijn ding is.

Eén van de voornaamste stage gerelateerde zaken waar ik ook erg aan moest wennen, was het vroege opstaan (7.00 uur) en het laat thuis komen (rond 18.30 uur). Vaak was om 2 uur al mijn ‘ 4-uur cup-a-soup momentje’ en dat betekende dat ik nog een lange middag tegemoet moest gaan (aangezien wij tot half 6/ 6 uur blijven zitten). Half knikkebollend in de middag ben ik de eerste week doorgekomen.

Naast de nieuwe dagindeling van de stage is Brussel zelf ook een stad waar ik erg aan moest wennen. Ten eerste is het gebruik van de Franse taal in combinatie met het Vlaams een aparte gewaarwording. Even simpel boodschappen doen, zit er niet in, want tja.. Hoe moet je nou afrekenen bij de kassa? Je mond houden? Het in het aller slechtste Frans proberen? Het is het Engels proberen? Of gewoon stoïcijns Nederlands gaan praten? Vaak loop ik in de supermarkt nog een paar rondjes extra, om mijn tactiek met mezelf te bespreken en ook moed te verzamelen. We zijn immers in België en aangezien de voertaal toch echt Frans is hier, heb ik geen andere keuze dan optie twee.
Met trots kan ik dan ook zeggen dat ik inmiddels niet in mijn allerslechts Frans mijn boodschappen kan afrekenen, maar gewoon in heel slecht Frans. We gaan vooruit zullen we maar zeggen.

Wat nog meer een apart fenomeen in Brussel is, zijn de prijzen in de supermarkten voor de producten. De allereerste keer vielen mijn ogen ongeveer uit mijn oogkassen van het zien van de prijzen. Kan je in Nederland simpel etenswaar nog tussen de 1 en 2 euro aanschaffen, ligt hier de startprijs op ongeveer 3 uur. De goedkoopste wijn is hier te verkrijgen vanaf 6 euro (en dan heb je ook echt helemaal niks) en rijst en pasta kan je voor een luttele 4 euro meenemen. Goedkoop is anders en dus doe ik voortaan gezellig boodschappen tussen de Belgische Turken en Marokkanen bij de Lidl! Die versta ik toch niet en valt het ook niet zo op dat ik eigenlijk ook niet zo best Frans spreek.

Brussel is voor de rest een fijne stad om te leven. Zo is alles binnen Brussel aan te lopen. Was ik in eerste instantie bij de metro en tram stations aan het ‘hannesen’ met overstappen en ervoor zorgen dat ik überhaupt de juiste richting op ging. Kijk ik nu snel even op ‘google maps’ voor vertrek en is de benenwagen een prima vervoersmiddel.

De binnenstad is levendig, op letterlijk elke hoek van de straat is een bar te vinden met de meest veelzijdige bieren, bieren en nog eens bieren. Er is hier zelfs een heuse straat met voor ‘elke drank’ een aparte bar. Er worden daarnaast regelmatig netwerkborrels georganiseerd in één van de vele cafés, waar onder het genot van een hapje en drankje het politieke spel van Europa onder de loep wordt genomen. Maar naast bier en gezelligheid heeft Brussel nog meer te bieden. De straten zijn lang, de huizen reusachtig en door de vele heuvels die Brussel kent, kan je je er nietig voelen. Iets wat Nederland niet kent. Maar de vergelijking met Nederland is in Brussel (naast het feit dat ze Vlaams kunnen) erg snel te maken. Met een mede Nederland, die ik ontmoet heb tijdens één van de netwerkborrels, kwam ik tot de conclusie dat Brussel eerder te vergelijken is met Rotterdam dan met Amsterdam. Wat mijn Rotterdamse hart uiteraard veel goed doet. Toch moet ik ergens afstand gaan nemen van Rotterdam. We zullen zien of dat gaat lukken. Voorlopig doet Brussel goed zijn best, want ja het is hier ondanks de kou eigenlijk best goed vertoeven..

Verras Lakshmi in België met een belletje via HalloBuitenland.nl